बुधबार, ११ जेष्ठ, २०७९

आँसुको पोखरी

लेखक/रचनाकार, मंगलवार, १७ फाल्गुन, २०७८

आँसुको पोखरी

जीवन दिग्विजय गर्न हिँडेका
दुई सजल नेत्रलाई सोधियो 
यात्रा रहँदा
लेक लागेर तिर्खा लाग्न सक्छ
बाटो भुलेर 
खाजा सकिन सक्छ 
अन्नको तिरिन मुखमा हाल्ने व्यवस्था छ
पानीको जोहो गरेका छौ 
नाबालक भावमा दुवै नेत्रले स्वीकारे
हामीसँग मात्र छ 
– आँसुको पोखरी,

हात्तीबारका काँडालाई पन्साउँदै 
कैँयौँ रात अनिँदो भएर 
बगुवा बेसी पार गरेको छु 
त्यो रौतापोखरी
यो धपिनीवाला डोल खेत
यी नेपालटारका मैदान
भोर जुवामा
हामी न त फुर्केका हौँ
हामी न त ऊ तर्सेका पनि हो
त्यस्तै भोगियो जीवन
त्यस्तै नापियो दुःख कासीमा स्तम्भहरू
जुन हामीले 
हाम्रा पुर्खाहरूबाट अंशमा पाएका थियौँ
नआत्तिई
नपात्तिई
मात्र चुपचाप
मात्र गुमसुम
मात्र वाचाल,

प्रतिक्रिया
अन्य समाचार
advertisement_1641824830.jpg
advertisement_1643724189.gif
advertisement_1637589959.JPG
advertisement_1650788600.gif
advertisement_1650788642.gif
advertisement_1650788683.gif
advertisement_1650788816.gif
advertisement_1650788891.gif
advertisement_1650788933.gif
advertisement_1650788960.gif
advertisement_1650788493.gif
advertisement_1650788549.gif
advertisement_1650789033.gif